I am President Evil

 
 
نویسنده : President Evil - ساعت ۱٢:٠۸ ‎ق.ظ روز ٩ آذر ۱۳۸٥
 

""Road to Perdition 

سالن اجتماعات دانشگاه مازندران پر از دانشجویانی است که در بعدازظهر سرد زمستانی سال 1384 گرد آمده اند تا صحبت های مسئول دفتر ارتباطات مردمی رئیس جمهور را به گوش گیرند. او پسرک جوانی است که به زحمت به سال 30 می رسد. خوش اخلاق می نماید و با متانت سخن می راند. به قسمت سوال و جواب می رسیم. سوال ها اغلب حول محور اقتصاد و آزادی های سیاسی می چرخد و پاسخ ها با چرخشی غریب در منش و ادبیات اغلب گریزپایند و تو گویی از کلام فقیه بر ملاج سفیه صادر می شوند. روی تکه کاغذی می نگارم:

"با توجه به آمارهای تأثربرانگیز مهاجرت یا به بیان واقعی تر، فرار نخبگان ما از یک سو و دانشگاهی بودن رئیس جمهور محترم، ایشان برای تکریم علم، علم آموز و علم آموزی در این مملکت چه برنامه ای دارند؟" (۱)

پس از چندی، کاغذ به دست خطیب می رسد؛ سوال را لحظه ای ورنداز می کند و با اندکی مکث می گوید: "این جا نوشته شده که فرار نخبگان چاره ش چیه؟ ... نه آقا! این حرفا همه دروغه و ساخته ی ذهن بیمار بعضی هاس که می خوان دولت مردمی رو ناکارآمد نشون بدن. شما به این حرفا گوش نکنین. آمارهای رسمی اسن هم چین چیزی رو نشون نمی دن!"

با تعجب و تأسف سری تکان می دهم و به نسخه ی پیش نویس سوال نگاه می کنم. بلند می شوم و آرام جلسه را ترک می کنم...  

پی نوشت:

1. دقیقآ روز پیش از این دیدار مطبوع، مطبوعات رسمی کشور و، خاصه، صدا و سیمای مکرم و معظم، آمار مهاجرت نخبگان را [اگر حافظه یاری نماید و اشتباه نکنم] حدود 90 درصد اعلام کرده بودند که الحق جای شعف و شادمانی دارد و نشانی از حمیت دولتمردانمان برای حمایت از استعدادهای وطن و در جهت پیشرفت کشور عزیزمان است. 

2. ترجمه ی عنوان: راهی به تباهی، پال نوومن، تام هنکس، کارگردان: سم مندز (2002)